Είμαστε το DNA των γονιών μας, η μήπως όχι;
Πολλοί υποστηρίζουν πως τα στοιχεία της προσωπικότητας και του χαρακτήρα ενός ατόμου "μεταφέρονται" απο τους γονείς στα παιδιά. Πολλοί άλλοι όμως υποστηριζούν πως το περιβάλλον στο οποίο κάποιος μεγάλωσε και απόκτησε τις πρώτες βάσεις για την ομαλή του κοινωνικοποίηση είναι ένας σημαντικός παράγοντας. Ποιό από τα δυο όμως ισχύει; Έχετε ποτέ σκεφτεί πως και τα δυο είναι σωστά;
Σε αντίθεση με αυτή την γνώμη όμως, έρχονται εκείνοι που υποστηρίζουν πως το περιβάλλον στο οποίο κάποιος μεγάλωσε είναι αυτό που επηρεάζει δραματικά την προσωπικότητα μας. Και δεν μπορούν να είναι πιο σωστοί! Όταν ένα παιδί μεγαλώνει σε μια φτωχή οικογένεια που τα βγάζει πέρα πολύ δύσκολα τότε αυτό το παιδί θα μάθει περισσότερα για την ζωή και για τις δυσκολίες της και θα εκτιμήσει πιο πολύ ό,τι του δώσει απλόχερα η ζωή, έτσι αυτό το παιδί θα γίνει ένας καλύτερος άνθρωπος στην κοινωνία. Ακόμα, πάρτε για παράδειγμα ένα παιδί που μεγάλωσε μέσα στην βία και στο μίσος, τότε αυτό το παιδί θα υιοθετήσει αυτόν τον τρόπο ζωής και θα γίνει κακός, χωρίς να νοιάζεται για τον συνανθρώπο. Αυτό το άτομο θα μισεί τους πάντες και θα γίνει εγωκεντρικός και εγωϊστής.
All in one, νυκοκοιρεμένα, πιστεύω πως θα ήταν σοφό να πούμε πως και τα γονίδια αλλά και το περιβάλλον στο οποίο κάποιος μεγάλωσε συμβάλλουν στην διαμόρφωση του χαρακτήρα ενός ατόμου. Ή ίσως αυτό είναι πιο πιθανό να συμβαίνει...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου