Alexart.com: Οι σκέψεις της σιωπής

Κατά τη διάρκεια της ημέρας δε σταματάς να σκέφτεσαι και να μιλάς στον εαυτό σου για διάφορα θέματα. Με τη βαβούρα και τη φασαρία του περίγυρού σου η φωνή σου ακούγεται σιγανά, ψιθυριστά στο μυαλό σου. Μόλις φτάσει το βράδυ και βυθίζεσαι κάτω από το πάπλωμα, κλείνεις τα μάτια και κυριαρχεί η σιωπή. Τα φώτα έχουν ήδη σβήσει και έρχεσαι αντιμέτωπος με τις σκέψεις σου. Όσο πιο πολλές και περίπλοκες είναι, τόσο η νύστα υποχωρεί και πέφτεις στην παγίδα που σου έστησε ο ίδιος σου ο εαυτός.

Οι σκέψεις μέσα στη σιωπή ηχούν σαν από μεγάφωνο συγκριτικά με το θορυβώδες της ημέρας που πέρασε, τις φωνές και τα γέλια των περαστικών σου συνάντησες. Αρχίζεις να στήνεις νοητά σενάρια βασισμένος στις υποθέσεις σου, σκηνοθετώντας το κάθε σκηνικό που έχεις φανταστεί αγωνιώντας για το αν θα βγεις κερδισμένος από αυτή την ιστορία.

Αγχώνεσαι με τους προβληματισμούς σου που ξαφνικά συγκεντρώνονται όλοι σαν σε μια λίστα εκείνη τη στιγμή και θυμάσαι ξαφνικά όλα όσα έχεις να κάνεις μέσα στη βδομάδα και όλα όσα δεν κατάφερες να κάνεις κάποτε. Αναλύεις κάθε ενδεχόμενο που μπορεί να συμβεί. Και όλα αυτά την ώρα που προσπαθείς να κοιμηθείς και να ηρεμήσεις. Συμβαίνει ασυναίσθητα, χωρίς να το αντιλαμβάνεσαι ότι μπαίνεις σε μια τέτοια διαδικασία και χωρίς να μπορείς να το ελέγξεις.

Ώσπου φτάνει η στιγμή που κοιτάς το ρολόι και συνειδητοποιείς πως έχει περάσει περισσότερο από μία ώρα που προσπαθείς να χαλαρώσεις και να απαλλαγείς από τους προβληματισμούς σου, αλλά συμβαίνει το αντίθετο. Τότε πιέζεις τον εαυτό σου να διώξει κάθε σκέψη για να μπορέσεις επιτέλους να κοιμηθείς επειδή πρέπει να ξυπνήσεις νωρίς το πρωί. Τελικά κουράζεσαι και κάποια στιγμή καταφέρνεις να περάσεις την πύλη των ονείρων.