Alexart.com:Αχαριστία

Υπάρχουν άνθρωποι που δυστυχώς δεν ξέρουν τι θα πει εκτίμηση και ευγνωμοσύνη. Το μόνο που μπορεί να τους χαρακτηρίσει είναι η αχαριστία. Τέτοιοι άνθρωποι αξίζουν μονάχα περιφρόνηση και λύπηση. Είναι τόσο δειλοί που πιστεύουν ότι αν ανεβάσουν την ένταση της φωνής τους μπορούν να επιβληθούν και να δείξουν ότι είναι σκληροί και ανώτεροι. Μα τι ξέρουν από ανωτερότητα με αυτή τη συμπεριφορά; Θα έλεγα πως μάλλον το αντίθετο δείχνουν.

Υπάρχουν περιπτώσεις που κάποιοι όχι απλώς παρακαλάνε, αλλά εκλιπαρούν να βρούνε μια δουλειά γιατί έχουν ανάγκη ακόμη και κάποια λιγοστά χρήματα για να φροντίσουν την οικογένειά τους. Μετά από τόσο κόπο καταφέρνουν να πάρουν τη δουλειά και ξεχνάνε εντελώς την ευγένεια και την ευγνωμοσύνη. Ανυπομονησία για την πληρωμή παρόλο που έχει προκαθοριστεί η ημερομηνία και το είχε αποδεχθεί και ο ίδιος στην αρχή της συμφωνίας, άσκοπες και τελείως ανούσιες φωνές και «νταηλίκι». Παρόλο που δεν είχε πρόβλημα στο να συμφωνήσει με τη δουλειά που του αναθέσανε αρχικά. Τι άλλαξε μέχρι το πέρας του έργου; Τίποτα. Έτσι ήταν και από την αρχή. Κακός, ανεύθυνος, «δήθεν». Απλώς ο εργοδότης δεν το κατάλαβε τότε με τα τόσα παρακάλια. Πώς να φανταζόταν ότι θα είχε φωνές και φασαρίες από το πουθενά;

Λένε «μη δαγκώσεις το χέρι που σου δίνει φαγητό». Τόσο παράλογο και δύσκολο είναι; Γιατί μερικοί πιστεύουν πως είναι αρχηγοί σε όλα και μπορούν να επιβληθούν στους γύρω τους όταν δεν μπορούν να επιβληθούν ούτε στον εαυτό τους και η κακία ξεχειλίζει από τη μαυρισμένη τους ψυχή; Αδυνατώ να μπω στη λογική τέτοιων ανθρώπων και ούτε θέλω. Αντί να πεις και ευχαριστώ που σου έδωσαν δουλειά την ώρα που γονατιστός και σχεδόν με δάκρυα στα μάτια ικέτευες για ένα κομμάτι ψωμί…

Μα τι άνθρωποι; Υπάρχουν και τέτοιοι τελικά… Αχάριστοι…