Alexart.com: Η δύνη των σκέψεων

Κάποιες στιγμές νιώθεις πως θες να βυθιστείς στη σιωπή σου… το έρεβος της θλίψης σε κυριεύει και προσπαθεί αν σε ρουφήξει σε μια δύνη που σπάνια κάποιος θα μπορούσε να ξεφύγει. Ίσως όμως δε θες να ξεφύγεις εκείνη τη στιγμή… επιλογή σου είναι. Ορισμένες φορές θες να καθίσεις μόνος, να βάλεις έως και καταθλιπτική μουσική να παίζει, να κλείσεις τα μάτια και μετά σκέφτεσαι… σκέφτεσαι… σκέφτεσαι… Όταν οι βλεφαρίδες σου βαραίνουν και βλέπεις το σκοτάδι τότε αμέσως έρχεσαι αντιμέτωπος με αυτό που σε βασανίζει περισσότερο. Τρομάζεις, αγχώνεσαι, απογοητεύεσαι, νευριάζεις, φοβάσαι. Ζορίζεις κάθε εγκεφαλικό σου κύτταρο και προσπαθείς να βρεις μια λύση για να πάψεις να τρομοκρατείς τον εαυτό σου κάθε φορά που κλείνεις τα μάτια.

Παρ’ όλα αυτά εσύ ο ίδιος προκαλείς τις σκέψεις σου. Επίτηδες κάθεσαι μόνος εκείνη τη στιγμή για να σκεφτείς. Εσύ ίδιος παρασύρεις τον εαυτό σου σε δύνη. Μια δύνη που ηθελημένα παρασύρεσαι. Κάποιες φορές χρειάζεται να το κάνεις και αυτό.

Οι σκέψεις σου ρουφάνε την ενέργειά σου, η υπομονή σου εξαντλείται όσο περνάει η ώρα και πολλές φορές δεν καταλήγεις σε κανένα συμπέρασμα. Την καρδιά όμως δεν μπορείς να την προστάξεις. Δεν σε ρωτάει πώς θα νιώσει. Απλώς το κάνει. Μην την εμποδίζεις. Άφησέ την να αισθανθεί αυτό που θέλει εκείνη και όχι αυτό που θέλει ξανά η λογική.