Pages

Κυριακή, 3 Φεβρουαρίου 2013

Σύγχρονος Μικρός Πρίγκιπας: "Αν με θύμηθεις..."



"Αν με θύμηθεις..."

Ένας σιωπηλός ακροβάτης στην άκρη της γραμμής ο χρόνος. Υπάρχει ως παρουσία - στοιχειό της καθημερινότητάς με πολλούς τρόπους. Είναι εκείνος που πιστεύουμε πως ασελγεί επάνω στα όνειρά μας, εκείνος που φθίνει την νεότητα, τις αξίες, το ήθος και σαν φάντασμα ξεκινά μοναχός να χαράξει στα πρόσωπά μας όλα τα δάκρυα που δεν χύσαμε. Είναι η γη που ανθίζει το δέντρο της στιγμής και οι καρποί του καλούνται συναισθηματικές ευκαιρίες. Μαζί του τα πάντα έχουν μία γεύση απροσδιόριστη και αυτό είναι που αφυπνίζει τις προθέσεις μας και διοχευτέυει όλη μας την αγάπη στο Πάντα! Σε αυτό το "πάντα" που είναι ο καταλληλότερος χρόνος για να κάνεις αυτό το οποίο είναι σωστό όπως δήλωνε ο Martin Luther King, (1929-1968, Αφροαμερικανός ηγέτης). 

 Και όλος αυτός ο χρόνος γεννά ερωτήματα της γνώσης, που ούτε ο πιο φιλόδοξος νους δεν τολμά να σχεδιάσει, καθώς απροσδόκητα βλέπεις εκείνο που με έμφαση δήλωνε ο Carl Sandburg (1878-1967, Αμερικανός ποιητής) ότι "ο χρόνος είναι το νόμισμα της ζωής σου. Είναι το μοναδικό νόμισμα που έχεις και μόνο εσύ μπορείς να αποφασίσεις πώς θα το ξοδεύεις. Προσέχεις μόνο μην αφήσεις 
άλλους ανθρώπους να το ξοδεύουν αυτοί για σένα." 

Κάθησε και σκέψου λοιπόν, υπάρχει κάποιο όνειρο για το οποίο θα πέθαινες και όμως το ξέχασες; Ένα όνειρο το οποίο αγρυπνά τόσες νύχτες δηλώνοντας στη ψυχή σου "όταν θυμηθείς ποιός είσαι, κάλεσέ με...", καθώς δεν πρέπει να ξεχνάς πως ο βίος είναι ο στοχασμός της αλήθειας σου. Μια αλήθεια που χαρίζει την απλότητα της ψυχής, την ταπεινότητα της ταυτότητας, το ήθος της επιλογής και το θάρρος του σεβασμού. "Ο σύγχρονος άνθρωπος είναι ένας φυλακισμένος που νομίζει ότι είναι ελεύθερος επειδή αποφεύγει να αγγίξει τους τοίχους του κελιού του" (Nicolás Gómez Dávila, 1913-1994, Κολομβιανός συγγραφέας). Μήπως λοιπόν ήρθε η ώρα και η στιγμή να σπάσεις τα δεσμά του φόβου; 

Λάκκας Παναγιώτης Θεοτόκης

Δεν υπάρχουν σχόλια: