Pages

Κυριακή, 26 Μαΐου 2013

Σύγχρονος Μικρός Πρίγκιπας: "Αν ακούς..."



Αν ακούς...

Για κάποιον ανεξήγητο λόγο οι φωνές σιώπησαν στα τείχη, και ο θρήνος έγινε βουβός πόνος. Δεν χωρά εξήγηση για ότι ζούμε, ούτε λέξη δεν μπορείς να προφέρεις βουβός πόνος. Δεν χωρά εξήγηση για ότι ζούμε, ούτε λέξη δεν μπορείς να προφέρεις για τον τόπο αυτό που κραδαίνει ανθρώπινες στάχτες και τις συντηρεί με ψίχουλα πνεύματος και οκάδες αυταρέσκειας και ανήθικης υποταγής στο «εγώ». Τα τείχη σιώπησαν ξανά λέω…και κανείς δεν φαίνεται να κάνει κάτι γι αυτό. 

Η επιστήμη προχωρά και ο θάνατος απομακρύνεται κατά πολλά έτη, ο μέσος όρος αγγίζει τα 85 χρόνια, παρόλα αυτά θερίζει ο θάνατος των ψυχών από τα μόλις 5 έτη ζωής, οξύμωρο δεν νομίζετε; Ποια είναι η αξία της ζωής αν όχι το πνεύμα. Αυτό είναι που συντηρεί και γνωρίζει τον τρόπο της λογικής και της συναισθηματικής λογικής. Είναι αυτό που δημιουργεί πολιτισμό και ηθικούς νόμους ζωής. Η τέχνη είναι μία οδός του πνεύματος, ίσως από τις πιο σημαντικές. Τα τελευταία όμως χρόνια δεν ξέρουμε πώς να προσδιορίσουμε καλά καλά την τέχνη, τι ορίζουμε ως τέχνη στο μυαλό μας; 

Ο φόβος μου είναι πως μέσα στη τέχνη βρέθηκε το συγχωροχάρτι για κάθε είδους διαστροφή. Όλα αποτελούν τέχνη, και η τέχνη είναι εκείνη που αποτελεί το εκτός ορίων αγαθό. Τι μας οδήγησε εκεί, ποιες διαφορές στη σκέψη; Και όχι μην βιαστείτε να πείτε πως η διαφορετικότητα είναι διαστροφή, καμία σχέση. Η διαστροφή ξεκινά από ένα «εγώ» γιγαντιαίο που αναβλύζει μίσος για τον άνθρωπο του «εμείς». Η τέχνη από τα κόμικς ως τον κινηματογράφο, από την ζωγραφική ως την ποίηση τείνει να αδιαφορεί για την ποιότητα, για τον διάλογο, την εκπαίδευση, οδηγείτε στην ποσότητα, το εφήμερο και έτσι αναλώνει γενιές και γενιές σε ανούσια πράγματα. Χρειάζεται επιτέλους να μιλήσουμε μεταξύ μας, να βρούμε το διάλογο, τα βήματα για τα δικά μας όνειρα, το πάθος για την τέχνη που προκαλεί τη γέννηση των αξιών και του πολιτισμού. Χρειάζεται ανθρώπους να επενδύσουν επιτέλους εκεί που υπάρχει ο αληθινός πλούτος, στην ψυχή. Αν με ακούς, και αισθάνεσαι έστω και λίγα από αυτά, γνωρίζεις μέσα σου πως δεν είσαι μόνος και πως το χαμόγελο, το όνειρο είναι τα αγαθά με τα οποία τρέφεις αυτό το οποίο ονομάζεις «ψυχή»… 

Παναγιώτης Θεοτόκης Λάκκας

Δεν υπάρχουν σχόλια: