.jpg)
Είναι γνωστό πως όλοι έχουμε τις αδυναμίες μας ως άνθρωποι… Ίσως μας έχει τύχει λοιπόν να μπούμε στον πειρασμό να απατήσουμε τον/την σύντροφό μας.... Τι μπορούμε όμως να κάνουμε μετά..??
Πολλοί είναι αυτοί που αναρωτιούνται αν πρέπει να το ομολογήσουν … Άλλοι το κάνουν, άλλοι πάλι όχι…
Ποιο είναι όμως το σωστό..??
Είναι συνετό αρχικά να το σκεφτούμε λίγο μόνοι μας με τον εαυτό μας και να ξεκαθαρίσουμε τα συναισθήματα μέσα μας… Πολλοί ψυχολόγοι υποστηρίζουν ότι το να μην το λες στον/στην σύντροφό σου είναι ένα είδος αυτοτιμωρίας… Γιατί το περνάς όλο αυτό μόνος/η σου και τιμωρείς τον εαυτό σου για το λάθος που έκανε…
Άλλοι πάλι υποστηρίζουν ότι πρέπει να φανούμε γενναίοι αν κάτι τέτοιο συμβεί και να το ομολογήσουμε καθώς μόνο έτσι θα μπορέσουμε να νιώσουμε καλά… Νιώθουμε όμως καλά μετά από μια τέτοια αποκάλυψη…?? Δεν το νομίζω…
Είναι βέβαιο πως μετά από την ομολογία μιας τέτοιας «προδοσίας» ο/η σύντροφός μας δεν θα έχει πια την ίδια γνώμη που είχε πριν για εμάς… Αυτό είναι και το πιο δύσκολο κομμάτι…βλέπεις στον άλλο την απέχθεια που νιώθει για σένα και αυτό είναι που σε διαλύει στο τέλος…
Σκεφτείτε τα όλα αυτά…. Αν καταλήξετε στο συμπέρασμα ότι δεν σας ενδιαφέρει πια να είστε μαζί με τον σύντροφό σας, δεν υπάρχει αναγκαιότητα να του/της ομολογήσετε την απιστία σας… Δεν είναι υποχρεωτικό να πληγώσετε τα συναισθήματα του/της…απλά τελειώστε τη σχέση σας…
Αν όμως αποφανθείτε πως ήταν μόνο ένα λάθος και πως αγαπάτε τον άνθρωπο που είστε μαζί τότε χρειάζεται να σκεφτείτε λίγο παραπάνω το τι θα κάνετε…
Αν σας ενδιαφέρει η γνώμη μου πάνω σε αυτό, σας συμβουλεύω να μην το πείτε… Τίποτα δεν θα είναι ίδιο μετά…η εμπιστοσύνη θα χαθεί και όλα θα καταστραφούν… Αν έχετε όντως μετανιώσει και καταλάβει το τεράστιο λάθος σας, τότε αυτό είναι αρκετό… Απλά.., μην το ξανακάνετε..!!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου